Edytujesz Skutki prenatalnej ekspozycji na zanieczyszczenia powietrza (sekcja)

== <span id="anchor-3"></span><span id="anchor-4"></span><span id="anchor-3"></span>Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, poronienie ==

Badania prowadzone w stanie Ohio (USA) pokazały, że narażenie ciężarnych na PM<sub>2,5</sub> w czasie trzeciego trymestru ciąży (ale już nie podczas pierwszego i drugiego) związane było z podwyższonym ryzykiem wewnątrzmacicznego obumarcia płodu<ref> DeFranco, Emily, et al, Air pollution and stillbirth risk: exposure to airborne particulate matter during pregnancy is associated with fetal death, PloS one 10.3 (2015): e0120594, http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4368103/
</ref>. Autorzy podkreślają, że choć wzrost ryzyka związanego z narażeniem na PM<sub>2,5</sub> był umiarkowany, to dotyczy on praktycznie wszystkich ciężarnych kobiet.

Z kolei w badaniach prowadzonych w Utah (USA) pokazano, że narażenie na dwutlenek azotu (NO<sub>2</sub>) zwiększa ryzyko poronienia<ref> Leiser, Claire L., et al, Acute effects of air pollutants on spontaneous pregnancy loss: a case-crossover study, Fertility and sterility 111.2 (2019): 341–347, https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S001502821832154X
</ref>. Dokładniej, wzrost średniej siedmiodniowej stężenia NO<sub>2</sub> o 10 części na miliard (ok. 19 μg/m<sup>3</sup>) zwiększał ryzyko poronienia o 16%.