Edytujesz Sieci ciepłownicze (sekcja)

= Przyszłość systemów ciepłowniczych =

Jednym z mierników oddziaływania systemu ciepłowniczego na klimat jest emisja dwutlenku węgla. Redukcja emisji na jednostkę dostarczonego ciepła do klienta może być osiągnięta kilkoma ścieżkami:

* poprzez zmniejszenie strat w wytwarzaniu, przesyłaniu i dystrybucji ciepła;
* poprzez zwiększanie udziału OZE i ciepła odpadowego w strukturze wytwórczej.

Niskie temperatury sieciowe posiadają cechy klasycznych sieci ciepłowniczych, a ponadto zapewniają następujące zalety:

* rozwój dodatkowych lokalnych źródeł ciepła (w szczególności wykorzystanie bezpaliwowych zalet technologii niskotemperaturowych, takich jak kolektory słoneczne i ciepło odpadowe; pompy ciepła, jak również inne wysokotemperaturowe źródła ciepła, których do tej pory nie można było wykorzystać, na przykład ze względu na łatwiejsze zaspokojenie przestrzeni dostępnej dla kolektorów słonecznych lub dużych pomp ciepła na peryferiach sieci);
* wzrost uzysku ciepła (kolektory słoneczne) i efektywności (pompy ciepła);
* zmniejszenie strat sieciowych, szczególnie na obszarach o niskiej gęstości ciepła;
* zmniejszone naprężenia termiczne w materiałach rur, skutkujące mniejszą degradacją;
* obniżenie kosztów poprzez rozwój odnawialnych źródeł energii z ekonomią skali i innymi zaletami systemowymi.

W przyszłości konieczna jest transformacja do sieci o niższych parametrach. Charakterystykę takich systemów zaprezentowano w tabeli.

[[Plik:Charakterystyka.png|mały|brak|Tabela 1. Charakterystyka systemów ciepłowniczych 3G–6G. Źródło: Opracowano na podstawie: Konieczność reorganizacji systemów ciepłowniczych w świetle zmian zachodzących w sektorze budowlano-instalacyjnym, Michał Turski, Robert Sekret, „Rynek Energii”, sierpień 2015]]

W przyszłości przewidywane jest zintegrowanie systemów ciepłowniczych w hybrydowe systemy energetyczne pozwalające na kombinowane połączenie i jednoczesne koordynowanie sieci elektroenergetycznej, ciepłowniczej, chłodniczej oraz gazowej.