Edytujesz Drewno (sekcja)

= Porównanie emisji: drewno a węgiel =

Wiele substancji szkodliwych dla zdrowia występuje zarówno w dymie pochodzącym ze spalania drewna, jak i w tym ze spalania węgla. Taką substancją jest też oczywiście pył zawieszony. Pył emitowany przy spalaniu biomasy jest zwykle drobniejszy niż pył powstający przy spalaniu węgla. Oznacza to, że zawartość pyłu PM<sub>2,5</sub> w pyle PM<sub>10</sub> jest bardzo wysoka. Jest to istotne o tyle, że z reguły im mniejsze są cząstki pyłu, tym groźniejsze są one dla naszego zdrowia. (Zakładając, że cząstki pyłu mają dokładnie ten sam skład chemiczny, co nie jest prawdą w przypadku spalania węgla i drewna).

W obu przypadkach (węgiel i drewno) mamy też zwykle do czynienia z wielopierścieniowymi węglowodorami aromatycznymi (WWA) oraz z dioksynami.

W porównaniu ze spalaniem węgla, spalanie drewna może w niesprzyjających warunkach (prymitywny kocioł, opał niskiej jakości) prowadzić do podobnej lub nawet większej emisji WWA i pyłu. Jeśli zarówno opał i urządzenie grzewcze (kocioł, piec) są podobnej klasy, to przy spalaniu drewna możemy zazwyczaj spodziewać się niższych emisji WWA i dioksyn niż przy spalaniu węgla.

Porównuje się tzw. współczynniki emisji, czyli ilość danej szkodliwej substancji wyemitowanej przy spaleniu kilograma danego paliwa. Używa się też często ilości wyemitowanej substancji przypadającej na jednostkę energii uzyskanej z danego paliwa, jednostką jest wtedy np. gram/megadżul (g/MJ).

Zwykle jednak skład dymu ze spalania węgla i tego ze spalania drewna różnią się od siebie na tyle, że nie pomylimy ich, kierując się nawet jedynie zmysłem węchu. Tym bardziej nie mają problemu z ich odróżnieniem specjaliści od zanieczyszczeń powietrza: w trakcie spalania drewna powstaje lewoglukozan – związek chemiczny, który jest często używany jako wskaźnik spalania biomasy<ref>Rafał Szmigielski i in. Analiza chemiczna i środowiskowa pyłu zawieszonego PM 2.5 w Podkowie Leśnej. Kampania pomiarowa w dniach od 6.02.2019 do 21.02.2019, (2019)
</ref>.

Drewno (ogólniej biomasa) zawiera zazwyczaj znacznie mniej siarki niż węgiel kamienny. Przy spalaniu biomasy emisje dwutlenku siarki są więc znacznie mniejsze niż w przypadku spalania węgla. W porównaniu z węglem kamiennym niższe są też emisje tlenków azotu (ze względu na niższą temperaturę spalania biomasy). W przeciwieństwie do węgla kamiennego i brunatnego, biomasa zawiera najwyżej śladowe ilości rtęci. Dlatego kiedy palimy biomasą odpada praktycznie problem emisji tego toksycznego pierwiastka.

Istnieje jednak wiele substancji – na przykład niektóre kwasy karboksylowe, aldehydy i ketony – które występują w dymie ze spalania drewna, a nie występują (albo występują w znacznie mniejszych ilościach) w przypadku spalania węgla (tabela na s. 57–61 w opracowaniu „Household Use of Solid Fuels and High-temperature Frying”<ref>IARC Working Group on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans. Household use of solid fuels and high-temperature frying. IARC monographs on the evaluation of carcinogenic risks to humans 95 (2010): 1, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK385523/
</ref>).

Warto jednak pamiętać, że podobnie jak w przypadku drewna, skład chemiczny spalin i ilość zanieczyszczeń emitowanych przy spalaniu węgla zwykle silnie zależą od warunków spalania (zatem również od urządzenia grzewczego), jak i od jakości paliwa.