Edytujesz Sieci ciepłownicze (sekcja)

= Parametry techniczne sieci ciepłowniczych =

Ciepłownictwo dostarcza energię w postaci gorącej wody wyprodukowanej w ciepłowniach i elektrociepłowniach, czyli tzw. źródłach zdalaczynnych (ang. ''district heating'', niem. ''Fjernwarme'') do urządzeń grzewczych odbiorców za pomocą sieci ciepłowniczych. W Polsce występują zasadniczo dwa rodzaje sieci, tzw.:

* wysokoparametrowe, dla których w temperaturze obliczeniowej (od -24°C do -16°C w zależności od strefy klimatycznej) dostarczana jest woda o temperaturze 125–135°C (w rurociągu zasilającym) i ok. 65–80°C w rurociągu powrotnym;
* niskoparametrowe, dla których w temperaturze obliczeniowej (od -24°C do -16°C w zależności od strefy klimatycznej) dostarczana jest woda o temperaturze 85–90°C (w rurociągu zasilającym) i ok. 55–65°C w rurociągu powrotnym.

Dostawa czynnika do odbiorcy odbywa się najczęściej w trybie tzw. regulacji jakościowej – tzn., że temperatura wody grzewczej w sieci ciepłowniczej jest zależna od temperatury zewnętrznej. Zależności te opisuje tzw. tabela regulacyjna.

Bieżące zarządzanie systemem ciepłowniczym sprowadza się do podania odpowiednich temperatur w rurociągu zasilającym i uzyskania właściwej w powrotnym oraz przepływu, czyli strumienia wody w systemie, który często ma stałą wartość. Faktyczny obraz pracy systemu ciepłowniczego w warunkach rzeczywistych temperatur w ciągu roku przedstawiono na rysunku.

'''Rzeczywiste temperatury zasilania i powrotu w ciągu roku w systemie niskoparametrowym'''

[[Plik:Rzeczywiste temperatury zasilania i powrotu w ciągu roku w systemie niskoparametrowym .png|mały|brak|Rzeczywiste temperatury zasilania i powrotu w ciągu roku w systemie niskoparametrowym]]

Jak widać im niższa jest temperatura zewnętrzna (ciemna linia „Temp śr. dob.”), tym wyższa jest temperatura zasilania w ciepłociągu. Odwrotnie, gdy temperatury na zewnątrz rosną.