Edytujesz Wpływ zanieczyszczeń powietrza na umieralność (sekcja)

= <span id="anchor-44"></span><span id="anchor-45"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-46"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-45"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-47"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-45"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-46"></span><span id="anchor-44"></span><span id="anchor-45"></span><span id="anchor-44"></span>Narażenie krótkoterminowe =

Rekomendowane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) wartości współczynników ryzyka dla umieralności całkowitej związanej z narażeniem na zanieczyszczenia pyłowe – otrzymane na podstawie systematycznego przeglądu wszystkich dostępnych badań i ich metaanaliz – są następujące: dla narażenia długoterminowego mamy RR = 1,062 (1,040–1,083) na 10 µg/m<sup>3</sup> PM<sub>2,5</sub> (dla średniej rocznej), dotyczy osób powyżej 30 roku życia. Natomiast dla narażenia krótkoterminowego mamy RR = 1,0123 (1,0045–1,0201) na 10 µg/m<sup>3 </sup>PM<sub>2,5</sub> (dla średniej dobowej), dotyczy wszystkich grup wiekowych<ref> Health risks of air pollution in Europe – HRAPIE project. Recommendations for concentration–response functions for cost–benefit analysis of particulate matter, ozone and nitrogen dioxide, World Health Organization 2013, http://www.euro.who.int/__data/assets/pdf_file/0006/238956/Health_risks_air_pollution_HRAPIE_project.pdf?ua=1
</ref>.
Spośród najważniejszych prac dotyczących związku narażenia krótkoterminowego z umieralnością można wymienić badanie APHEA-2, obejmujące 43 mln osób z 29 miast europejskich (w tym kilku miast polskich). Wykazało ono między innymi, że każde zwiększenie średniego dobowego stężenia PM<sub>10</sub> o 10 µg/m<sup>3 </sup>zwiększa ryzyko zgonu w tym samym lub następnym dniu o 0,6% (0,4%–0,8%)<ref> Katsouyanni, Klea, et al, Confounding and effect modification in the short-term effects of ambient particles on total mortality: results from 29 European cities within the APHEA2 project, Epidemiology 12.5 (2001): 521–531, http://journals.lww.com/epidem/Abstract/2001/09000/Confounding_and_Effect_Modification_in_the.11.aspx
</ref><sup>, </sup><ref> Brunekreef, Bert, and Stephen T. Holgate, Air pollution and health, The Lancet 360.9341 (2002): 1233–1242, http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12401268
</ref><sup>, </sup><ref> Samoli, E., et al, Investigating the dose-response relation between air pollution and total mortality in the APHEA-2 multicity project, Occupational and environmental medicine 60.12 (2003): 977–982, http://oem.bmj.com/content/60/12/977.short
</ref><sup>, </sup><ref> Samoli, Evangelia, et al, Estimating the exposure-response relationships between particulate matter and mortality within the APHEA multicity project, Environmental Health Perspectives (2005): 88–95, http://www.jstor.org/stable/3435752?seq=1#page_scan_tab_contents
</ref>. Wpływ zanieczyszczeń pyłowych był silniejszy w przypadku osób starszych, a także w miastach o wyższym stężeniu dwutlenku azotu i w miastach o cieplejszym klimacie. Może się to wiązać z różnym udziałem poszczególnych źródeł pyłu (np. motoryzacji), a zatem i różnym składem pyłu w badanych miastach.

Przegląd badań chińskich dotyczących wpływu ekspozycji krótkoterminowej na umieralność zawiera praca<ref> Shang, Yu, et al, Systematic review of Chinese studies of short-term exposure to air pollution and daily mortality, Environment international 54 (2013): 100–111, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0160412013000238
</ref>. Z polskiego punktu widzenia badania wykonane w Chinach mogą być interesujące o tyle, że narażenie populacji jest tam wyższe niż w Polsce. Natomiast większość badań epidemiologicznych pochodzi z USA, Kanady, Japonii, Australii i Europy Zachodniej, gdzie stężenia zanieczyszczeń są zdecydowanie niższe niż w naszym kraju.

Liczba zgonów oszacowana wyłącznie na podstawie współczynników ryzyka dla krótkoterminowego wpływu zanieczyszczeń byłaby znacznie niższa niż liczba zgonów liczona na podstawie współczynników ryzyka dla ekspozycji długoterminowej. Jest tak, ponieważ istotną rolę odgrywają procesy zachodzące w organizmie człowieka pod wpływem narażenia na zanieczyszczenia w dłuższej skali czasowej. Dlatego też do szacowania całkowitej liczby przypisywanych zanieczyszczeniom powietrza zgonów należy używać wyłącznie współczynników ryzyka dla ekspozycji długoterminowej.